← Metody leczenia
Moksaterapia
Moksaterapia to łagodne ogrzewanie punktów akupunkturowych – najczęściej cygarem z wysuszonej bylicy (tzw. moksą). Stosujemy ją przy stanach „z zimna" i obniżonej energii, często razem z igłami.
Skąd się wywodzi Moksaterapia (chiń. jiu) wywodzi się z obszarów o surowym klimacie – m.in. dawnej Mongolii i północnych Chin, gdzie obserwowano lecznicze właściwości ciepła. Moksa to cygaro lub stożek wytwarzany z suszonej bylicy pospolitej (Artemisia vulgaris), tlący się powoli i równomiernie.
Na czym polega zabieg Terapeuta ogrzewa wybrane punkty akupunkturowe trzymając tlącą się moksę w bezpiecznej odległości od skóry lub umieszczając ją na uchwycie wbitej igły. Podgrzewanie ma w ujęciu TCM wspierać krążenie i „rozgrzewać" obszary z zastojem bólu lub wilgocią. Zabieg trwa zwykle kilkanaście minut i bywa odczuwany jako głębokie, przyjemne ciepło.
Kiedy bywa stosowana Moksaterapia bywa rozważana wspomagająco przy dolegliwościach trawiennych, przewlekłym zmęczeniu, bólach stawów o charakterze nasilającym się w chłodzie i wilgoci oraz przy niektórych zaburzeniach czynnościowych. W naszej praktyce często łączymy ją z akupunkturą w programach na dolegliwości przewlekłe.
Ostrożność Unikamy moksy przy gorączce, ostrym stanie zapalnym skóry w miejscu zabiegu, zaburzonym czuciu ciepła (np. po niektórych urazach neurologicznych) oraz bez stałego nadzoru terapeuty. Zabieg powinien być wykonywany przez przeszkoloną osobę – chodzi przede wszystkim o bezpieczne zarządzanie temperaturą i odległością moksy.